ایمی‌پرامین یک ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای قدیمی و پرمطالعه است که مهم‌ترین جایگاهش در درمان افسردگی اساسی است، اما برای اختلال پانیک، افسردگی مزمن یا اختلال افسردگی پایدار و تا حدی اضطراب فراگیر نیز شواهد حمایتی دارد. کاربرد شناخته‌شده دیگر آن، جدا از روانپزشکی، کاهش شب‌ادراری شبانه در کودکان است. این مقاله توضیح می‌دهد که ایمی‌پرامین چگونه با مهار بازجذب سروتونین و نورآدرنالین اثر می‌کند، چرا اثر بالینی آن فوری نیست و چرا تفاوت‌های فردی در جذب و متابولیسم می‌توانند روی پاسخ و عوارض اثر بگذارند. همچنین خواننده با نکات مهم پیش از شروع درمان آشنا می‌شود؛ از جمله مرور وضعیت روانپزشکی، توجه ویژه به افکار خودکشی در شروع درمان، احتیاط در سالمندان و بررسی بارداری یا شیردهی. در ادامه، شکل‌های دارویی، الگوی کلی مصرف، عوارض و هشدارهای مهم مانند تشنج، آریتمی، تغییرات رفتاری و علائم چشمی، تداخل‌های مهم به‌ویژه با MAOIها، و اصول پیگیری، ادامه و قطع تدریجی دارو مرور می‌شوند.
