دکستروآمفتامین یک محرک از خانواده آمفتامین‌هاست که مهم‌ترین جایگاه بالینی‌اش در درمان اختلال کم‌توجهی/بیش‌فعالی است. این دارو بیشتر برای کاهش بی‌توجهی، حواس‌پرتی، بیش‌فعالی و تکانشگری به‌کار می‌رود و اگر مؤثر باشد می‌تواند به شروع و ادامه کارها، ماندن روی تکلیف و کنترل تکانه کمک کند. مقاله حاضر توضیح می‌دهد که چرا اثر علامتی این دارو معمولاً نسبتاً سریع است و چگونه تفاوت بین فرآورده‌های رهش فوری و رهش طولانی می‌تواند زمان‌بندی اثر را تغییر دهد. همچنین سازوکار کلی دارو از راه افزایش پیام‌رسانی دوپامین و نوراپی‌نفرین به زبان ساده مرور می‌شود. از نکات مهم پیش از شروع درمان، بررسی سابقه قلبی، علائم یا سوابق روانپزشکی، سوءمصرف مواد، تیک یا تورت، مشکلات کلیه و داروهای هم‌زمان است. مقاله همچنین به عوارض شایع مانند بی‌خوابی و کاهش اشتها، خطرات مهم‌تر مانند افزایش فشار خون، علائم روان‌پریشی یا مانیا، تداخل مهم با MAOIها، و ضرورت پایش دوره‌ای در ادامه درمان می‌پردازد.
