داروهای دمانس و اختلالات شناختی

معمولاً نه. داروهای علامتی ممکن است در برخی افراد بهبود محدود یا حفظ نسبی عملکرد بدهند؛ درمان‌های جدیدتر افت را تا حدی کند می‌کنند، نه اینکه بیماری را برگردانند.

هر سه مهارکننده کولین‌استرازند، اما تأیید تشخیصی، شکل دارویی، تداخل و تحمل‌پذیری متفاوت دارند؛ برنده واحدی برای همه نیست.

ممانتین NMDA را تعدیل می‌کند، نه کولین‌استراز را؛ نقش آن بیشتر به مراحل متوسط‌تر یا شدیدتر بیماری و شرایط فرد وابسته است.

یعنی درمان به بخشی از فرایند زیستی بیماری هدف می‌زند و در کارآزمایی‌ها سرعت افت را کاهش می‌دهد؛ این عبارت به معنی درمان قطعی یا بازگشت حافظه نیست.

آمیلوئید را هدف می‌گیرند، برای آلزایمر اولیه منتخب‌اند و به تأیید زیستی و پایش MRI نیاز دارند؛ خطر ARIA و خونریزی دارند و تأیید یا دسترسی کشورمحور است.

تغییرات فعالیت روزمره، مصرف درست دارو، وزن، غش، رفتار و بار مراقبت ممکن است از طریق گزارش مراقب بهتر دیده شود؛ نظر و ترجیح بیمار نیز باید حفظ شود.

خیر. گاهی فقط برای نشانه رفتاری شدید و هدف‌دار مطرح می‌شوند و در سالمندان مبتلا به دمانس هشدار افزایش مرگ و حوادث عروقی دارند.