فلورازپام یک داروی خواب‌آور از گروه بنزودیازپین‌هاست که نقش اصلی آن درمان علامتی بی‌خوابی است. این دارو می‌تواند هم به کوتاه‌تر شدن زمان به‌خواب‌رفتن کمک کند و هم بیداری‌های مکرر شبانه را کمتر کند، اما ویژگی مهمش این است که اثر آن گاهی به شب محدود نمی‌ماند و تا روز بعد نیز ادامه پیدا می‌کند. در این مقاله، جایگاه واقعی فلورازپام در درمان بی‌خوابی توضیح داده می‌شود؛ یعنی دارویی برای بهبود کوتاه‌مدت نشانه‌های خواب، نه درمان علت‌های زمینه‌ای جسمی یا روانپزشکی. همچنین سازوکار اثر آن از راه تقویت گابا و اهمیت متابولیت فعال طولانی‌اثر آن مرور می‌شود. خواننده با نکات مهم پیش از شروع درمان، از جمله بررسی علت بی‌خوابی، داروهای همزمان، الکل، بارداری، شیردهی و احتیاط بیشتر در سالمندان آشنا می‌شود. مقاله همچنین نحوه مصرف کلی، عوارضی مانند خواب‌آلودگی روز بعد، افت تمرکز و اختلال تعادل، تداخل با اوپیوئیدها و دیگر داروهای مضعف سیستم عصبی مرکزی، و اصول پیگیری، بازبینی ادامه درمان و قطع تدریجی دارو را پوشش می‌دهد.
