پرازوسین یک داروی خوراکی از گروه مسدودکننده‌های گیرندهٔ آلفا-۱ است که کاربرد تأییدشدهٔ اصلی آن درمان پرفشاری خون است، اما در روانپزشکی بیشتر به‌عنوان گزینه‌ای off-label برای کابوس‌ها و اختلال خواب مرتبط با PTSD شناخته می‌شود. نکتهٔ مهم این است که پشتوانهٔ علمی آن برای کاهش کابوس‌ها و بیدارشدن‌های شبانه از شواهد مربوط به بهبود همهٔ علائم PTSD قوی‌تر به‌نظر می‌رسد و نتایج مطالعات نیز کاملاً یکدست نیست. این مقاله توضیح می‌دهد پرازوسین چگونه با کاهش بخشی از پیام‌های نورآدرنرژیک می‌تواند بر برانگیختگی شبانه اثر بگذارد، در چه شرایطی پیش از شروع باید به افت فشار، غش، زمین‌خوردن، بیماری‌های همراه و بارداری یا شیردهی توجه بیشتری کرد، و چرا شروع و تنظیم درمان باید با احتیاط انجام شود. همچنین با شکل‌های دارویی، نکات کلی مصرف، عوارض مهمی مانند سرگیجه و افت فشار وضعیتی، تداخلات تشدیدکنندهٔ این مشکل، و اصول پایش پاسخ درمانی بر اساس تغییر کابوس‌ها، کیفیت خواب و تحمل دارو آشنا می‌شوید.
