اس‌سیتالوپرام یک داروی ضدافسردگی از خانوادهٔ SSRIهاست که بیشتر برای افسردگی اساسی و اختلال اضطراب فراگیر شناخته می‌شود و برای این دو کاربرد، به‌ویژه در بزرگسالان، پشتوانهٔ بالینی محکم‌تری دارد. در کنار این‌ها، برای برخی اختلال‌ها مانند اضطراب اجتماعی، وسواس و پانیک نیز شواهدی از فایده وجود دارد، اما قدرت شواهد و وضعیت تأیید رسمی در همهٔ موارد یکسان نیست. این مقاله توضیح می‌دهد اس‌سیتالوپرام چگونه با مهار انتخابی بازجذب سروتونین عمل می‌کند، چرا اثر مولکولی سریع آن به معنی بهبود فوری علائم نیست، و معمولاً پاسخ بالینی در چه بازه‌ای ارزیابی می‌شود. همچنین نکات مهم پیش از شروع درمان، از جمله بررسی سابقه دوقطبی، خطر خودکشی در سنین پایین‌تر، مشکلات قلبی، افت سدیم، بیماری کبد و کلیه، بارداری و شیردهی مرور شده‌اند. در ادامه نیز نحوه مصرف کلی، عوارض شایع و مهم، تداخلات بالینی اصلی، و اصول پایش، ادامه‌درمان و قطع تدریجی دارو جمع‌بندی می‌شود.
