الانزاپین یک داروی ضدروان‌پریشی نسل دوم است که جایگاه اصلی آن در درمان اسکیزوفرنی و اپیزودهای مانیا یا مختلط در اختلال دوقطبی نوع ۱ قرار دارد و در بعضی بیماران برای درمان نگه‌دارنده دوقطبی نیز به‌کار می‌رود. این مقاله توضیح می‌دهد که در مورد الانزاپین باید میان «مجوز رسمی»، «شواهد اثربخشی» و نیز میان خودِ الانزاپین و فرآورده‌های ترکیبی آن، به‌ویژه ترکیب الانزاپین/فلوکستین، تفاوت گذاشت. همچنین خواننده با فواید مورد انتظار، زمان نسبی شروع پاسخ در فرم‌های خوراکی و تزریقی، و سازوکار کلی دارو که بر چند سامانه پیام‌رسان از جمله دوپامین و سروتونین اثر می‌گذارد آشنا می‌شود. از نظر عملی، مقاله به ارزیابی پیش از شروع درمان، شکل‌های مختلف دارو، نحوه مصرف، تداخل‌های مهمی مثل اثر سیگار بر سطح دارو، و عوارضی می‌پردازد که در الانزاپین برجسته‌ترند؛ به‌ویژه خواب‌آلودگی، افزایش اشتها، افزایش وزن و خطرات متابولیک. در ادامه، اصول پایش درمان، ادامه‌دادن یا قطع تدریجی دارو و ملاحظات گروه‌های سنی و شرایطی مثل بارداری و سالمندی نیز مرور می‌شوند.
