روش‌های درمان اختلالات روانشناختی

نالترکسون دارویی از گروه آنتاگونیست‌های اوپیوئیدی است که در روان‌پزشکی بیش از همه برای کمک به درمان اختلال مصرف الکل و پیشگیری از عود در اختلال مصرف اوپیوئید، آن هم پس از سم‌زدایی، به‌کار می‌رود. این دارو معمولاً بخشی از یک برنامه درمانی گسترده‌تر است و بیش از آن‌که به‌تنهایی پرهیز کامل ایجاد کند، به کاهش مصرف سنگین، کمتر شدن میل شدید به مصرف و بهتر شدن کنترل رفتار کمک می‌کند. مقاله حاضر جایگاه نالترکسون را در کاربردهای تأییدشده و نیز برخی کاربردهای دارای شواهد ولی بدون تأیید رسمی، مانند اختلال قمار، مرور می‌کند و تفاوت مهم شکل خوراکی با تزریقی طولانی‌اثر را توضیح می‌دهد. همچنین سازوکار اثر آن بر گیرنده‌های اوپیوئیدی، زمان‌بندی واقع‌بینانه پاسخ که معمولاً طی چند هفته روشن‌تر می‌شود، و نکات ضروری پیش از شروع درمان بررسی شده‌اند؛ از جمله لزوم اطمینان از عدم مصرف اخیر اوپیوئید و توجه به وضعیت کبد. در ادامه، عوارض شایع، خطرات مهم، تداخل تعیین‌کننده با اوپیوئیدها، ملاحظات جراحی و کنترل درد، و اصول پایش و ادامه یا قطع درمان توضیح داده می‌شود.