والپروات نامی برای چند فرآورده نزدیک به هم است که از نظر دارویی ضدتشنج‌اند، اما در روانپزشکی بیشتر به‌عنوان تثبیت‌کننده خلق شناخته می‌شوند. مهم‌ترین جایگاه آن در درمان حاد مانیا و اپیزودهای مختلط اختلال دوقطبی در بزرگسالان است؛ در کنار آن، برای صرع و برخی فرآورده‌ها برای پیشگیری از میگرن نیز به‌کار می‌رود. این مقاله توضیح می‌دهد که چرا شواهد والپروات برای مانیا از افسردگی دوقطبی و درمان نگهدارنده قوی‌تر است، چه فوایدی می‌توان از آن انتظار داشت، و زمان پاسخ در عمل چگونه تفسیر می‌شود. همچنین سازوکار چندمسیره دارو، تفاوت شکل‌های رهش‌تاخیری و رهش‌پایدار، و نکات مهم پیش از شروع مانند بررسی کبد، شمارش سلول‌های خونی، داروهای هم‌زمان و وضعیت بارداری مرور شده‌اند. در ادامه، عوارض شایع و خطرات مهم‌تر، تداخل‌های کاربردی مانند لاموتریژین و کارباپنم‌ها، و اصول پایش، ادامه درمان و قطع تدریجی والپروات جمع‌بندی می‌شوند.
