دسیپیرامین یک ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای از نوع آمین ثانویه است که نقش اصلی آن در درمان افسردگی، به‌ویژه برخی موارد شدیدتر یا انتخاب‌شده، تعریف می‌شود. این مقاله توضیح می‌دهد که شواهد دارو در همه کاربردها یکسان نیست: برای افسردگی روشن‌تر است، برای درمان نگهدارنده افسردگی پایدار داده‌های حمایتی وجود دارد و در ADHD و اختلال پانیک نیز به‌صورت شواهد‌محور یا off-label مطرح می‌شود؛ در مقابل، برای OCD و PTSD پشتوانه آن محدودتر است. از نظر سازوکار، دسیپیرامین عمدتاً با مهار بازجذب نوراپی‌نفرین اثر می‌کند، اما بهبود بالینی لزوماً فوری نیست و زمان پاسخ می‌تواند بسته به اختلال متفاوت باشد. در ادامه، نکات مهم پیش از شروع درمان مانند سابقه بیماری قلبی، مصرف هم‌زمان MAOI، لاینزولید یا متیلن‌بلو وریدی، و ملاحظات سن، بارداری و شیردهی مرور می‌شود. مقاله همچنین به نحوه مصرف خوراکی، عوارض روزمره و خطرات مهم‌تر مانند آریتمی، تشنج، تداخل با الکل و داروهای آرام‌بخش، و نیز اهمیت پیگیری پس از شروع، تغییر دوز و قطع تدریجی دارو می‌پردازد.
