اختلال شخصیت وسواسی-جبری یک الگوی پایدار شخصیتی است که در آن نظم‌طلبی، کمال‌گرایی و نیاز به کنترل آن‌قدر پررنگ می‌شود که انعطاف‌پذیری، صمیمیت و کارآمدی فرد را محدود می‌کند. این مقاله توضیح می‌دهد که این اختلال فقط به معنی منظم‌بودن یا وظیفه‌شناسی نیست، بلکه می‌تواند کار، روابط و زندگی روزمره را تحت فشار قرار دهد. همچنین به تفاوت آن با وسواس فکری-عملی و چند وضعیت مشابه دیگر می‌پردازد و نشان می‌دهد چرا تشخیص باید با ارزیابی بالینی دقیق انجام شود، نه فقط با یک نشانه یا پرسش‌نامه. در ادامه، رویکردهای درمانی و حمایتی مطرح می‌شوند؛ از جمله این‌که روان‌درمانی معمولاً بخش اصلی مدیریت است و برنامهٔ درمانی باید متناسب با نیازها و مشکلات هر فرد تنظیم شود. این مطلب برای آشنایی عمومی است و جایگزین ارزیابی و توصیهٔ اختصاصی متخصص سلامت روان نیست.
