انزال با تأخیر یکی از اختلالات عملکرد جنسی است که در آن رسیدن به انزال، با وجود تحریک کافی و تمایل به انزال، به‌طور قابل‌توجهی به تأخیر می‌افتد یا اصلاً رخ نمی‌دهد و این وضعیت برای فرد یا رابطه ناراحتی ایجاد می‌کند. در این مقاله، تعریف بالینی، الگوهای بروز، تفاوت آن با تأخیرهای طبیعی یا موقعیتی، و روش تشخیص حرفه‌ای بر پایه شرح‌حال، شرایط رابطه، داروها، مواد و وضعیت جسمی بررسی شده است. همچنین به عوامل خطر و علت‌های احتمالی جسمی، دارویی، روانشناختی و رابطه‌ای، شیوع، سیر اختلال و افتراق آن از مشکلات مشابه پرداخته می‌شود. در بخش مدیریت نیز تأکید می‌شود که برخورد درمانی باید فردمحور باشد و بسته به علت‌ها، شرایط رابطه و میزان ناراحتی تنظیم شود؛ بنابراین این مطلب برای آشنایی عمومی است و جای ارزیابی و تصمیم‌گیری تخصصی را نمی‌گیرد.
