اختلال هذیانی نوعی اختلال طیف روان‌پریشی است که در آن یک یا چند باور هذیانیِ پایدار، محور اصلی مشکل می‌شوند؛ باورهایی که برای فرد کاملاً واقعی‌اند، هرچند با واقعیت بیرونی همخوانی ندارند. این مقاله توضیح می‌دهد که چگونه این باورها می‌توانند بر روابط، اعتماد، تصمیم‌گیری و احساس امنیت اثر بگذارند، در حالی که بسیاری از جنبه‌های فکر و رفتار فرد ممکن است نسبتاً منظم بماند. همچنین به شکل‌های مختلف هذیان، پیامدهای هیجانی و رفتاری، تشخیص بالینی و معیارهای افتراقی، نقش زمینه فرهنگی، و تمایز آن از اختلالات خلقی، وسواس، بدشکلی بدن و علل پزشکی یا ناشی از مواد می‌پردازد. در ادامه، درمان و مدیریت به‌صورت فردی‌سازی‌شده، اهمیت رابطه درمانی و پیگیری، و نیز سیر و چشم‌انداز بلندمدت بررسی می‌شود. این مطلب برای آگاهی عمومی است و تشخیص و برنامه درمان باید با ارزیابی حرفه‌ای و متناسب با شرایط هر فرد انجام شود.
