اختلال سلوک به الگویی پایدار و تکرارشونده از رفتار گفته می‌شود که در آن حقوق دیگران یا قواعد مهمِ متناسب با سن به‌طور جدی نقض می‌شود و فقط به لجبازی یا شیطنت معمول محدود نیست. در این مقاله توضیح داده می‌شود که این اختلال چگونه می‌تواند با پرخاشگری، تخریب اموال، فریب‌کاری، دزدی یا نقض جدی قوانین خود را نشان دهد و چرا بررسی آن باید در خانه، مدرسه و روابط اجتماعی انجام شود. همچنین روش تشخیص بالینی، معیارهای اصلی، مشخص‌کننده‌های شروع و شدت، و حالت «با هیجان‌های اجتماعیِ محدود» مرور می‌شود. سپس به اختلالاتی که ممکن است با آن اشتباه شوند، عوامل زمینه‌ساز و ماندگارکننده، و رویکردهای درمانی فردی و خانواده‌محور پرداخته می‌شود. ارزیابی دقیق توسط متخصص ضروری است و برنامهٔ کمک، بسته به سن، شدت علائم و شرایط هر فرد، باید شخصی‌سازی شود.
