آلپرازولام (alprazolam) یک بنزودیازپین خوراکی با اثر ضداضطراب و آرام‌بخش است که بیشترین شواهد آن به درمان اختلالات اضطرابی و اختلال پانیک در بزرگسالان مربوط می‌شود. این دارو می‌تواند دلشوره، تنش، بی‌قراری و در پانیک شدت و تعداد حملات، اضطراب anticipatory و اجتناب فوبیک را کاهش دهد. این مقاله توضیح می‌دهد که آلپرازولام در چه مواردی کاربرد تأییدشده دارد، برای کدام کاربردهای دیگر فقط شواهد محدودتری وجود دارد، و چرا اثربخشی آن در کوتاه‌مدت لزوماً به معنای مناسب‌بودن برای همه بیماران یا همه دوره‌های درمانی نیست. همچنین سازوکار اثر آن از راه تقویت GABA، ویژگی‌های جذب و متابولیسم وابسته به CYP3A4، تفاوت قرص معمولی و رهش‌پایدار، و نکات مهم پیش از شروع مانند سن بالا، بیماری کبدی، بارداری و شیردهی مرور می‌شود. از نظر ایمنی، خواب‌آلودگی، سرگیجه، کندی واکنش، تداخل با الکل، اوپیوئیدها و بعضی داروهای دیگر، و نیز اهمیت پایش و قطع تدریجی دارو از محورهای اصلی این راهنما هستند.
