اختلال طیف اوتیسم یک اختلال عصب‌رشدی است که بر ارتباط و تعامل اجتماعی، انعطاف‌پذیری رفتاری، علایق و پردازش حسی اثر می‌گذارد و شدت آن در افراد مختلف متفاوت است. در این مقاله توضیح داده می‌شود که اوتیسم فقط با یک رفتار منفرد تعریف نمی‌شود، بلکه باید در چارچوب رشد، عملکرد روزمره و اثر آن بر خانه، مدرسه، کار و روابط بررسی شود. همچنین نشانه‌های بالینی در سنین مختلف، معیارهای تشخیصی، ابزارهای ارزیابی، و وضعیت‌هایی که ممکن است با آن اشتباه شوند مرور می‌شود. مقاله به علت‌ها و عوامل خطر احتمالی، سیر اختلال در طول زندگی، و نقش حمایت‌های آموزشی، رفتاری، گفتاردرمانی، کاردرمانی و در صورت نیاز دارودرمانی برای علائم همراه می‌پردازد. تشخیص و برنامه‌ریزی درمانی باید توسط متخصص و متناسب با نیاز هر فرد انجام شود.
