دسته‌بندی: اختلالات علایم جسمانی و اختلالات مرتبط

اختلال اضطراب بیماری حالتی است که در آن نگرانی مداوم درباره داشتن یا مبتلا شدن به یک بیماری جدی، محور اصلی فکر و رفتار فرد می‌شود؛ حتی وقتی نشانه‌های جسمی وجود ندارند یا خفیف‌اند. در این مقاله توضیح داده می‌شود که این اختلال چگونه با حساسیت زیاد به احساسات بدن، اطمینان‌جویی یا اجتناب، و درگیری ذهنی طولانی‌مدت با سلامت خود را نشان می‌دهد و چگونه می‌تواند بر کار، تحصیل، روابط و کیفیت زندگی اثر بگذارد. همچنین فرایند تشخیص بالینی، تشخیص افتراقی با اختلالات جسمانی و اضطرابی دیگر، و توجه به زمینه فرهنگی مرور می‌شود. در بخش درمان، روان‌درمانی شناختی‌رفتاری، برخی رویکردهای مبتنی بر پذیرش، و در بعضی افراد درمان دارویی یا ترکیبی مطرح می‌شود. تشخیص و انتخاب درمان باید توسط متخصص انجام شود و متناسب با شدت علائم و شرایط هر فرد تنظیم گردد.

اختلال ساختگی به حالتی گفته می‌شود که فرد به‌طور عمدی نشانه‌ها یا شواهد بیماری جسمی یا روانی را جعل، بزرگ‌نمایی یا ایجاد می‌کند تا خود یا گاهی فرد دیگری بیمار یا ناتوان به نظر برسد. این مقاله توضیح می‌دهد که این اختلال چگونه با تظاهر مداوم بیماری، علائم جسمی یا روان‌شناختی متنوع، مراجعات و مداخلات پزشکی غیرضروری و آسیب به روابط و عملکرد همراه می‌شود. همچنین تأکید می‌کند که تشخیص آن فقط با بررسی بالینی دقیق، مرور سوابق و شواهد فریب آگاهانه ممکن است و باید از تمارض، اختلال علائم جسمانی و بیماری‌های واقعی افتراق داده شود. در ادامه، رویکردهای مدیریت، کاهش آسیب، گفت‌وگوی حمایتی، روان‌درمانی و پیگیری منظم به‌صورت فردمحور بررسی می‌شوند. این مطلب برای آگاهی عمومی است و جای ارزیابی و تصمیم‌گیری تخصصی را نمی‌گیرد.

اختلال علائم جسمانی به وضعیتی گفته می‌شود که در آن وجود یک یا چند علامت بدنی آزاردهنده با درگیری ذهنی، هیجانی و رفتاری بیش از حد درباره سلامت همراه می‌شود. در این مقاله توضیح داده می‌شود که رنج فرد واقعی است و این تشخیص لزوماً به معنی خیالی بودن علائم یا نبودنِ بیماری جسمی نیست. سپس الگوی بروز علائم، نگرانی‌های مداوم درباره بیماری، رفتارهایی مانند اطمینان‌خواهی و مراجعه‌های تکراری، و اثر آن بر کارکرد روزمره و روابط بررسی می‌شود. مقاله همچنین روند ارزیابی تخصصی، معیارهای تشخیصی، افتراق از بیماری‌های جسمی و اختلالات روان‌پزشکی مشابه، و نقش روان‌درمانی، درمان علائم همراه و پیگیری منظم را مرور می‌کند. تشخیص و برنامه درمان باید بر اساس ارزیابی حرفه‌ای و متناسب با شرایط هر فرد تنظیم شود.