میزان اقدام به خودکشی در نوجوانان در سال های اخیر افزایش چشمگیری یافته است. در بسیاري از کشورها، بیشترین میزان خودکشی در جوانان اتفاق می افتد، و خودکشی در سطح جهان دومین علت اصلی مرگ ومیر در سنین ۱۵تا ۲۹ سال استشیوع افکار خودکشی در طول دوره نوجوانی در محدوده ۱۲ تا ۳۰ درصد تخمین زده می شود.
افکار خودکشی به اشتغالات ذهنی اشاره دارد که دامنه ی آن از افکار زودگذر نسبت به بی ارزش بودن زندگی و آرزوی مرگ تا طرح های عملی برای نابودی خود را در بر می گیرد.
این افکار به دو صورت فعال و منفعل وجود دارد:
افکار منفعل: به معنی عدم تمایل برای ادامه زندگی می باشد.
افکار فعال: فکر کردن به روش های مختلف برای پایان دادن به زندگی می باشد.
پرسشنامه خودکشی در نوجوانان، ۱۳ سوال دارد و توسط کیت اولسن طراحی شده است. هدف اصلی آن ارزیابی میزان تمایل یا احتمالی خودکشی در نوجوانان است.
گروه هدف
نوجوانان
معیارهای مورد سنجش
این پرسشنامه یک ارزیابی کلی از تمایل به خودکشی در شما به دست می دهد.
نحوه اجرای آزمون
پرسشنامه الکترونیکی زیر بر مبنای نسخه ترجمه شده پرسشنامه خودکشی در نوجوانان طراحی شده است و پاسخدهی به آن حدود 5 دقیقه زمان می برد. پرسشنامه را می توانید در رایانه شخصی و یا تلفن همراه هوشمند خود پاسخ دهید.
لطفا به هریک از جملات با استفاده از مقیاس زیر پاسخ گویید. اولین پاسخی که به نظرتان می‌رسد را علامت بزنید. جواب درست یا غلطی وجود ندارد و هرجمله برای هر فردی ممکن است معنای متفاوتی داشته باشد.
نحوه تحلیل
تحلیل این آزمون به صورت خودکار توسط سامانه انجام شده و بلافاصله پاسخ پرسشنامه به شما اعلام می گردد.
منبع
G.Keith Olson, Counseling Teenagers ,Loveland, COL Group Books, (1984)
می توانید با معرفی این محصول به عزیزانتان برای رشد سلامت روان ایشان گام بردارید.
یا
توضیحات تکمیلی
پرسشنامه افکار خودکشی نوجوانان؛ شروع گفت‌وگویی که نباید به تأخیر بیفتد
این صفحه به فرم خودکشی نوجوانان منتسب به کیت اولسن اشاره می‌کند. مقاله اولیه و کلید همان فرم در منابع موجود تأیید نشده است. منبع C-SSRS درباره ابزار کلمبیاست و اعتبار آن به فرم اولسن منتقل نمی‌شود. در هر سنجش خودکشی، نمره به‌تنهایی ایمنی یا خطر قطعی را تعیین نمی‌کند؛ وضعیت فعلی باید مستقیم بررسی شود.
مشخصات اصلی و ساختار آزمون
مخاطب: نوجوان درباره تجربه خود؛ پاسخ‌دادن حمایتگرانه، بدون تهدید و تنبیه.
ابهام: تعداد ماده، بازه، الگوریتم و مرزهای اختصاصی همین فرم در منابع موجود تأیید نشده‌اند.
فکر، قصد و رفتار را جدا کنیم
آرزوی نبودن، فکر آسیب به خود، قصد فعلی و سابقه رفتار یک موضوع واحد نیستند. جمع نمره نمی‌گوید نوجوان همین حالا چه نیاز حمایتی دارد. سکوت یا نتیجه پایین هم مدرک قطعی ایمنی نیست.
سؤال آرام و مستقیم راه شنیدن تجربه است. هدف کمک است؛ ترس از واکنش خانواده می‌تواند گزارش را محدود کند. بزرگسال حمایتگر و متخصص نوجوانان باید برای برنامه کمک مشارکت کنند.
چه وقت کمک فوری لازم است؟
قصد فعلی، برنامه عملی، دسترسی به وسیله آسیب یا ناتوانی در حفظ امنیت، ارزیابی فوری حضوری می‌خواهد. نوجوان تنها نماند و از بزرگسال مسئول و خدمات اورژانسی محل کمک گرفته شود. ادامه آزمون یا انتظار برای بالا رفتن نمره نباید کمک را عقب بیندازد.
اگر خطر همین حالا وجود دارد، آزمون اولویت نیست
اگر نوجوان قصد یا برنامه آسیب به خود دارد، اخیراً اقدامی کرده یا می‌گوید نمی‌تواند امنیت خود را حفظ کند، کمک فوری لازم است. تنها نماندن، همراهی یک بزرگسال قابل اعتماد و تماس با خدمات اورژانسی یا مراجعه به اورژانس محل زندگی اهمیت دارند. در صورت امکان، دسترسی به وسایل خطرناک را با همکاری فرد مسئول و بدون درگیری کمتر کنید.
اگر نوجوان هستید و بزرگسال نزدیک شما منبع ترس یا آسیب است، به فرد امن دیگری مانند یکی از بستگان قابل اعتماد، مشاور مدرسه یا متخصص سلامت مراجعه کنید. منتظر رسیدن به یک نمره مشخص نمانید.
پاسخ‌ها را چگونه بیان کنیم؟
تجربه واقعی خود را گزارش کنید؛ قرار نیست برای محافظت از احساس خانواده همه چیز را کم‌رنگ کنید. آرزوی نبودن، افکار آسیب به خود و احساس گیر افتادن، هر کدام ارزش مطرح‌کردن دارند. این فرم نباید به تنهایی و بدون دسترسی به حمایت، جای یک گفت‌وگوی حرفه‌ای را بگیرد.
اگر شما والد هستید، با آرامش گوش بدهید و از تهدید، تنبیه یا گفتن «فقط جلب توجه است» پرهیز کنید. درباره نگرانی ایمنی، وعده رازداری مطلق ندهید؛ توضیح دهید برای حفظ سلامت از فرد مناسب کمک می‌گیرید.
اگر نوجوان حرفش را پس گرفت چه کنیم؟
ممکن است نوجوان پس از بیان فکر مرگ بگوید «شوخی کردم» یا از ادامه صحبت منصرف شود. این تغییر به‌تنهایی نه اثبات خطر است و نه دلیل کنارگذاشتن نگرانی. با آرامش بگویید حرف او برایتان مهم است و می‌خواهید از حال فعلی‌اش مطمئن شوید. در نشانه خطر، ارزیابی حرفه‌ای را پیگیری کنید.
هدف گفت‌وگو، بحث درباره منطقی یا غیرمنطقی بودن رنج نیست. جمله‌هایی مانند «همه چیز داری» ممکن است نوجوان را تنها‌تر کند، حتی اگر نیت شما دلگرمی باشد. بهتر است بر شنیدن و اقدام مشخص تمرکز کنید: اکنون چه کسی همراه می‌ماند و کمک از کجا گرفته می‌شود؟ برای تصمیم ایمنی، از نمره به عنوان مجوز تنهاگذاشتن استفاده نکنید. برنامه حمایت باید در دسترس و قابل اجرا باشد، نه صرفاً قول اینکه دیگر چنین فکری مطرح نشود.
نمره‌گذاری و تفسیر نتیجه
برای فرم منتسب به اولسن، جدول عددی خطر ساخته نمی‌شود؛ کلید ابزار بک یا کلمبیا نیز برای آن نیست.
نمره بالا وقوع اقدام را قطعی و نمره کم ایمنی را تضمین نمی‌کند. سابقه، تغییرهای فعلی، حمایت و توان حفظ امنیت جدا بررسی شوند.
کمک بعدی فقط کنترل‌کردن نیست
پس از رسیدگی به امنیت، باید رنج پشت افکار هم بررسی شود؛ مانند افسردگی، تعارض، آزار، تنهایی یا فشار تحصیلی. برنامه حمایت و درمان باید با مشارکت نوجوان و افراد امن تنظیم شود. شنیدن بدون قضاوت و پیگیری واقعی اهمیت دارد. به جای تکرار مداوم آزمون، زمان و مسیر روشن دریافت کمک را مشخص کنید.
جمع‌بندی
در این موضوع، امنیت و شنیده‌شدن مقدم‌اند. تفسیر عددی فرم محلی تأیید نشده است؛ نگرانی واقعی را با ارزیابی و در خطر فعلی با کمک فوری پیگیری کنید.
