آزمون نگرش به خوردن EAT-۲۶؛ رابطه شما با غذا و نگرانی درباره بدن
آزمون نگرش به خوردن ۲۶ مادهای، Eating Attitudes Test—۲۶ یا EAT-۲۶، توسط گارنر، اولمستد، بور و گارفینکل در سال ۱۹۸۲ معرفی شد. این فرم کوتاهتر از EAT اولیه است و نگرشها و رفتارهای نگرانکننده مرتبط با غذا، وزن و شکل بدن را غربال میکند. سال ۱۹۸۹ در معرفی محلی با انتشار اولیه این نسخه یکسان نیست.
مشخصات اصلی و ساختار آزمون
ساختار: ۲۶ ماده با شش گزینه فراوانی؛ امتیاز هر ماده صفر تا ۳ و جمع صفر تا ۷۸.
بخشهای شناختهشده: رژیمگیری، پرخوری/اشتغال ذهنی با غذا و کنترل دهانی؛ این عنوانها بهتنهایی تشخیص اختلال جداگانه نیستند.
شش گزینه، چهار امتیاز
در مادههای ۱ تا ۲۵، همیشه ۳، معمولاً ۲ و اغلب ۱ امتیاز میگیرند؛ گاهی، بهندرت و هرگز صفرند. ماده ۲۶ جهت متفاوت دارد: همیشه، معمولاً و اغلب صفر؛ گاهی ۱، بهندرت ۲ و هرگز ۳.
بنابراین جمع عدد ترتیبی شش گزینه درست نیست. اگر ترتیب مادهها در ترجمه تغییر کرده، کلید باید با متن تطبیق داده شود؛ صرف شماره ماده در نسخه دیگر کافی نیست.
فقط جمع ۲۶ ماده را نبینید
بسته غربالگری ممکن است پرسشهای رفتاری جداگانه و اطلاعات وزن داشته باشد. بعضی رفتارهای پرخطر یا وضعیت جسمی میتوانند نیاز به بررسی ایجاد کنند حتی اگر نمره کل کمتر از ۲۰ باشد. این پاسخها نباید خودسرانه به جمع ۲۶ ماده افزوده شوند.
بازه ششماهه برخی پرسشهای رفتاری را نباید به همه مادههای نگرشی تعمیم داد. فرم کودک ChEAT نیز با EAT-۲۶ بزرگسال یکی نیست؛ نقطه برش بزرگسال برای همه کودکان معتبر نیست.
این ابزار به چه تجربههایی توجه دارد؟
محدودیت غذایی، اشتغال ذهنی با خوردن و بعضی رفتارها و نگرشهای مربوط به کنترل غذا از موضوعهای مرتبطاند. ممکن است فرد به دلیل ترس از افزایش وزن از موقعیتهای اجتماعی دوری کند یا بخش زیادی از انرژیاش صرف قواعد غذایی شود.
این پرسشنامه همه اختلالات خوردن و همه شکلهای ناراحتی مربوط به غذا را یکسان پوشش نمیدهد. داشتن بدن کوچکتر یا بزرگتر، بهتنهایی تشخیص یا نبود مشکل را مشخص نمیکند. الگوی رفتار، رنج و وضعیت جسمی اهمیت دارند.
ظاهر بدن همه خطر را نشان نمیدهد
فرد ممکن است از نظر دیگران وزن معمول داشته باشد، اما قواعد غذایی بسیار سخت، ترس شدید یا رفتارهای پرخطر را تجربه کند. دیگری ممکن است در بدن بزرگتر زندگی کند و بدون این الگوها غذا بخورد. از ظاهر نمیتوان نمره یا نیاز به کمک را حدس زد.
هنگام مرور نتیجه، به انعطاف، زمان درگیری ذهنی و پیامدهای جسمی و اجتماعی توجه کنید. آیا غذاخوردن با دیگران سخت شده یا احساس گناه به رفتار جبرانی میانجامد؟ این موضوعها را بدون شرم با متخصص مطرح کنید. هدف کمک نباید تقویت ترس از وزن یا تجویز خودکار کاهش وزن باشد. وضعیت پزشکی، تغذیه و سلامت روان باید متناسب بررسی شوند. دریافت کمک زودهنگام میتواند پیش از تغییر ظاهری شدید هم لازم باشد؛ برای معتبرشدن رنج منتظر نشانهای که دیگران ببینند نمانید.
نمرهگذاری و تفسیر نتیجه
جمع پس از اجرای کلید صفر تا ۷۸ است. نمره ۲۰ یا بالاتر، در راهنمای رایج علامت نیاز به ارزیابی حرفهای است. کمتر از ۲۰ تضمین نبود مشکل نیست، بهویژه اگر رفتار نگرانکننده یا نشانه جسمی وجود داشته باشد.
ابزار برای تعیین نوع دقیق اختلال، نیاز درمان یا ایمنی پزشکی کافی نیست. کاهش وزن یا تغییر غذاخوردن را صرفاً بر اساس این نمره برنامهریزی نکنید؛ هدف بررسی الگوی خوردن و پیامد آن است.
| نمره EAT-۲۶ | برداشت غربالگری |
|---|
| ۰ تا ۱۹ | زیر مرز رایج؛ رفتار و وضعیت جسمی همچنان مهماند |
| ۲۰ تا ۷۸ | نیاز به ارزیابی بیشتر بر اساس راهنمای رایج |
یک پاسخ پرتکرار لزوماً سه امتیاز نیست
در EAT-۲۶، سه گزینه کمفراوانی در بیشتر مادهها همگی صفر میگیرند. بنابراین اختلاف میان گاهی و هرگز در آن مادهها تفاوت امتیاز کل ایجاد نمیکند، هرچند میتواند در گفتوگو مهم باشد. در ماده معکوس، همین قاعده به شکل دیگری اجرا میشود؛ کلید دقیق لازم است.
اگر پس از کلید جمع ۲۲ شود، نتیجه از مرز رایج ۲۰ بالاتر است. این عدد به معنی ابتلای قطعی به بیاشتهایی عصبی یا پرخوری عصبی نیست. برای تشخیص باید نوع رفتار، شدت و مدت، وضعیت جسمی و معیارهای مرتبط بررسی شوند.
سه بخش چه تأکیدی دارند؟
رژیمگیری بر پرهیزها و نگرانی مرتبط با غذا و وزن، پرخوری/اشتغال ذهنی بر درگیری ذهنی و تجربههای مربوط و کنترل دهانی بر کنترل خوردن و فشار ادراکشده پیرامون آن تمرکز دارد. نام این بخشها را نباید سه بیماری جداگانه خواند.
فرم اولیه EAT طولانیتر بوده است؛ کلید یا دامنه آن برای نسخه ۲۶ مادهای مناسب نیست. همچنین ابزارِ مشابه کودکان، با وجود شباهت تعداد سؤال، به شواهد سنی و تفسیر خودش نیاز دارد.
نمره پایین و نشانههای مهم
وقتی رفتارهایی مانند جبران آسیبزا، کاهش محسوس دریافت غذا یا تغییر جسمی نگرانکننده وجود دارد، نمره کمتر از ۲۰ دلیل تعویق بررسی نیست. پرسشنامه نگرش، همه خطرهای پزشکی را پوشش نمیدهد. هدف بعدی دریافت ارزیابی متناسب است، نه سختترکردن رژیم برای گرفتن نمره متفاوت.
از نتیجه به مراقبت متناسب برسیم
با متخصص سلامت روان و در صورت نیاز پزشک و متخصص تغذیه آشنا با اختلالات خوردن مشورت کنید. هدف، ایمنی، تغذیه و رابطه منعطفتر با غذاست، نه تشدید محدودیت برای بهترشدن عدد. فشار یا شرم درباره وزن معمولاً گفتوگو را سختتر میکند؛ حمایت باید محترمانه و متناسب با نیاز فرد باشد.
جمعبندی
EAT-۲۶ کمک میکند نگرشها و رفتارهای نیازمند توجه دیده شوند. جمع، پرسشهای رفتاری و شرایط جسمی را کنار هم بررسی کنید و نتیجه را تشخیص قطعی ندانید.
منابع
- Garner DM, Olmsted MP, Bohr Y, Garfinkel PE (1982). The Eating Attitudes Test: psychometric features and clinical correlates. Psychological Medicine.
- Garner DM (2017). EAT-26 Interpretation and Scoring. EAT-26.