آزمون روابط همسالان نوجوانان APRI؛ قلدری و قربانیشدن را جدی ببینیم
ابزار روابط همسالان نوجوانان، Adolescent Peer Relations Instrument—Bully/Target یا APRI-BT، که پارادا در سال ۲۰۰۰ معرفی کرد، نقش فرد در آزارگری و هدف آزارشدن را بررسی میکند. با وجود عنوان عمومی صفحه، این ابزار سنجه همه جنبههای دوستی و محبوبیت نیست. تمرکز آن رفتارهای کلامی، جسمی و اجتماعی در ارتباط همسالان است.
مشخصات اصلی و ساختار آزمون
ساختار رایج: ۳۶ ماده؛ ۱۸ آزارگری و ۱۸ هدف آزارشدن. در هر نقش، سه بخش ششمادهای وجود دارد.
پاسخ: شش درجه فراوانی؛ در کدگذاری ۱ تا ۶، جمع هر بخش ۶ تا ۳۶ و هر نقش ۱۸ تا ۱۰۸ است.
دو نقش و سه نوع رفتار
آزار کلامی میتواند به توهین و تمسخر، آزار جسمی به آسیب یا تهدید جسمی و آزار اجتماعی به طرد یا آسیبرساندن به رابطهها مربوط باشد. برای هر موضوع، رفتار خود فرد و تجربه هدفبودن جدا پرسیده میشود.
یک نوجوان میتواند هم آزار ببیند و هم در موقعیت دیگری رفتار آسیبزا داشته باشد. این دو نمره یکدیگر را خنثی نمیکنند و بهتر است در یک جمع مبهم ادغام نشوند.
پاسخدادن باید امن باشد
مطابق بازه زمانی همان فرم پاسخ دهید؛ آن را از روی حافظه خود به همه سالهای مدرسه گسترش ندهید. تفاوت نسخه یا دستور زمانی، مقایسه نمرهها را محدود میکند.
اطلاعات حساس باید با توضیح روشن درباره حریم خصوصی و مسئولیت حمایت جمعآوری شوند. نتیجه نباید برای تحقیر یا معرفی هویت ثابت «قلدر» و «قربانی» به کار رود. وقوع تهدید یا آسیب مشخص نیازمند رسیدگی است، حتی اگر مجموع پایین باشد.
چه رفتارهایی ممکن است مطرح شوند؟
شکلهای کلامی، جسمی و اجتماعی آسیب اهمیت دارند؛ مثل توهین مکرر، ضربه یا طرد عمدی. قلدری معمولاً با تکرار و نابرابری قدرت همراه است و با هر اختلاف دوطرفه یکسان نیست. بااینحال، رفتار خطرناک منفرد هم نیازمند رسیدگی است.
ممکن است نوجوان در بعضی موقعیتها قربانی و در بعضی دیگر انجامدهنده رفتار آسیبزا باشد. شناخت هر دو به معنی برابر دانستن مسئولیت همه افراد نیست؛ هدف، توقف آسیب و دریافت کمک مناسب است.
نمرهگذاری و تفسیر نتیجه
امتیازهای هر شش ماده برای نوع رفتار و هر ۱۸ ماده برای نقش مربوط جمع میشوند. میانگینها، در صورت استفاده، در دامنه ۱ تا ۶ قرار دارند. بالاتر یعنی فراوانی گزارششده بیشتر همان تجربه.
نقطه برش یکسان برای همه مدارس و سنین تأیید نشده است. عدد بهتنهایی عدم توازن قدرت، زمینه رویداد و نیاز حفاظتی را تعیین نمیکند. پاسخهای برجسته باید با گفتوگوی امن و بررسی موقعیت تکمیل شوند.
| بخش در کد ۱ تا ۶ | ماده | دامنه جمع |
|---|
| هر نوع کلامی، جسمی یا اجتماعی در یک نقش | ۶ | ۶ تا ۳۶ |
| آزارگری | ۱۸ | ۱۸ تا ۱۰۸ |
| هدف آزارشدن | ۱۸ | ۱۸ تا ۱۰۸ |
دو نقش را در گزارش جدا نگه داریم
فرض کنید نوجوان در آزار اجتماعیِ تجربهشده نمره بالایی بدهد و در آزارگری جسمی نمره کمی داشته باشد. یک جمع کلیِ کم ممکن است اهمیت تجربه طردشدن را پنهان کند. از طرف دیگر، فردی میتواند هم در معرض آزار باشد و هم در بعضی موقعیتها به دیگری آسیب بزند؛ حمایت از او و مسئولیت رفتار آسیبزا باید هر دو دیده شوند.
نام شش بخش به سه نوع رفتار در دو نقش اشاره دارد، نه شش گروه ثابت از نوجوانان. نقش فرد میتواند با محیط و زمان تغییر کند. هدف بررسی رفتار و موقعیت است، نه تعیین هویت دائمی.
یک مثال از نمرهگذاری
در کد ۱ تا ۶، اگر شش پاسخ یک بخش جمع ۱۸ بدهند، میانگین ۳ است. در بخش ۱۸ مادهای هر نقش، جمع ۵۴ نیز میانگین ۳ میدهد. این برابری در میانگین، آستانه بالینی مشترک ایجاد نمیکند؛ صرفاً مقیاس پاسخ را همسطح میکند.
بعضی اجراها بازه زمانی مشخصی میخواهند. پاسخ درباره یک هفته با پاسخ درباره دوره طولانیتر، بدون ذکر تفاوت قابل مقایسه نیست. برای رویداد مهم، زمان و محل و افراد درگیر را از راه امن و متناسب با حمایت لازم روشن کنید.
بررسی آزار در مدرسه
گزارش گروهی میتواند حوزه مشکل را نشان دهد، اما میانگین مناسب مدرسه نباید پاسخ نوجوانی را که تهدید میشود نادیده بگیرد. نتیجه فردی نیز نباید بدون ضرورت در جمع منتشر شود. پیگیری باید با حفظ شأن نوجوان، شنیدن روایت و توجه به ایمنی انجام شود؛ آزمون جای رسیدگی به رخداد مشخص را نمیگیرد.
نوجوان باید بتواند امن و صادقانه پاسخ دهد
به تجربه واقعی و بازه زمانی فرم پاسخ بدهید. ترس از تلافی یا شرم ممکن است بیان را دشوار کند؛ لازم نیست برای حفظ ظاهر گروه همه چیز را انکار کنید. درباره حریم خصوصی و شیوه استفاده از نتیجه توضیح بخواهید.
اگر تهدید یا خشونت جاری وجود دارد، تکمیل پرسشنامه را شرط کمک ندانید. با بزرگسال امن، مسئول مناسب مدرسه یا متخصص صحبت کنید. پاسخها نباید بدون برنامه به فردی نشان داده شوند که احتمال دارد تلافی کند.
از نتیجه به برنامه حمایت برسیم
رفتارهای مشخص، زمان و افراد امن برای کمک را شناسایی کنید. برنامه باید از نوجوان محافظت کند و مسئولیت توقف آسیب را فقط بر دوش او نگذارد. آموزش مهارت میتواند مفید باشد، اما جای اقدام مدرسه و بزرگسالان مسئول را نمیگیرد. در خطر فوری، جراحت یا تهدید جدی، کمک فوری محلی لازم است.
جمعبندی
APRI-BT شکل و فراوانی تجربههای آزار همسالان را روشن میکند. هدف نتیجه باید حمایت و تغییر رفتار باشد، همراه با توجه به امنیت و زمینه هر رویداد.
منابع
- Balan R, et al. (2022). The Adolescent Peer Relations Instrument—Bully/Target: Measurement Invariance Across Gender, Age, and Clinical Status. Journal of Interpersonal Violence.