دسته‌بندی: اختلالات دوقطبی و اختلالات مربوط

اختلال دوقطبی نوع یک یک اختلال خلقی دوره‌ای است که تشخیص آن با وجود دست‌کم یک دورهٔ مانیا در سیر زندگی مطرح می‌شود و می‌تواند با افزایش انرژی، کاهش نیاز به خواب، رفتارهای پرخطر، افت قضاوت و گاهی دوره‌های افسردگی همراه باشد. در این مقاله توضیح داده می‌شود که تظاهرهای شیدایی و افسردگی چگونه بر روابط، کار و زندگی روزمره اثر می‌گذارند و چرا تشخیص فقط با دیدن چند علامت ممکن نیست. همچنین بر نقش ارزیابی بالینی، بررسی سیر زمانی علائم، و کنار گذاشتن علل دیگر مانند بعضی اختلالات خلقی، اضطراب، بیش‌فعالی، علل جسمی و دارویی تأکید می‌شود. در ادامه، درمان دارویی، روان‌درمانی، آموزش، مشارکت خانواده و پیگیری بلندمدت به‌صورت فردمحور مرور می‌شود. این مطلب برای آشنایی عمومی است و جایگزین ارزیابی و تصمیم‌گیری تخصصی نیست.