دسته‌بندی: اختلالات رشدی – عصبی

اختلال یادگیری خاص یک اختلال عصب‌رشدی است که در آن یادگیری و به‌کارگیری مهارت‌های پایه‌ای تحصیلی، مانند خواندن، نوشتن یا ریاضی، به‌طور پایدار دشوارتر از انتظار برای سن و مرحله تحصیلی فرد می‌شود. این مقاله توضیح می‌دهد که این اختلال صرفاً ناشی از بی‌علاقگی، تنبلی یا هوش پایین نیست و می‌تواند بر عملکرد مدرسه، اعتمادبه‌نفس و برخی کارهای روزمره اثر بگذارد. همچنین به شکل‌های مختلف بروز آن، معیارهای تشخیص، مواردی که ممکن است با آن اشتباه شوند، عوامل خطر و سیر آن در طول زمان می‌پردازد. در پایان نیز بر اهمیت ارزیابی بالینی و آموزشی توسط فرد واجد صلاحیت و تنظیم حمایت‌ها و سازگاری‌ها بر اساس نیاز هر شخص تأکید می‌شود، چون آموزش و پشتیبانی باید فردی باشد، نه یک نسخه یکسان برای همه.

اختلال نقص توجه/بیش‌فعالی یک اختلال عصب‌رشدی است که از کودکی آغاز می‌شود و با الگوی پایدار دشواری در توجه، بیش‌فعالی و تکانشگری شناخته می‌شود؛ الگویی که می‌تواند درس، کار، روابط و مدیریت امور روزمره را تحت‌تأثیر قرار دهد. این مقاله توضیح می‌دهد که نشانه‌ها در سنین مختلف چگونه ظاهر می‌شوند، چرا تشخیص فقط با یک پرسش‌نامه یا مشاهدهٔ کوتاه ممکن نیست، و چرا بررسی بالینی همراه با شرح‌حال رشدی و اطلاعات خانه، مدرسه یا محل کار اهمیت دارد. همچنین وضعیت‌هایی که ممکن است شبیه این اختلال باشند مرور می‌شوند. در بخش درمان، مداخلات رفتاری، آموزش والدین، همکاری با مدرسه، درمان‌های شناختی‌رفتاری و در صورت نیاز داروها بررسی می‌شوند. برنامهٔ مناسب باید بر اساس سن، شدت علائم، اختلالات همراه و نیازهای هر فرد تنظیم شود، نه یک نسخهٔ یکسان برای همه.

اختلال طیف اوتیسم یک اختلال عصب‌رشدی است که بر ارتباط و تعامل اجتماعی، انعطاف‌پذیری رفتاری، علایق و پردازش حسی اثر می‌گذارد و شدت آن در افراد مختلف متفاوت است. در این مقاله توضیح داده می‌شود که اوتیسم فقط با یک رفتار منفرد تعریف نمی‌شود، بلکه باید در چارچوب رشد، عملکرد روزمره و اثر آن بر خانه، مدرسه، کار و روابط بررسی شود. همچنین نشانه‌های بالینی در سنین مختلف، معیارهای تشخیصی، ابزارهای ارزیابی، و وضعیت‌هایی که ممکن است با آن اشتباه شوند مرور می‌شود. مقاله به علت‌ها و عوامل خطر احتمالی، سیر اختلال در طول زندگی، و نقش حمایت‌های آموزشی، رفتاری، گفتاردرمانی، کاردرمانی و در صورت نیاز دارودرمانی برای علائم همراه می‌پردازد. تشخیص و برنامه‌ریزی درمانی باید توسط متخصص و متناسب با نیاز هر فرد انجام شود.